بازگشت
135

خطبه شماره 135

ترجمه دشتی

شناخت دشمنان امام عليه السّلام

اى فرزند لعنت شده دُم بريده،(1) و درخت بى شاخ و برگ و ريشه، تو مرا كفايت مى كنى؟ به خدا سوگند، كسى را كه تو ياور باشى، خدايش نيرومند نگرداند، و آن كس را كه تو دست گيرى، بر جاى نمى ماند. از نزد ما بيرون رو، خدا خير را از تو دور سازد، پس هر چه خواهى تلاش كن. خداوند تو را باقى نگذارد، اگر از آنچه مى توانى انجام ندهى.


  1. ((أخنس)) پدر مغیره، از مشرکینی بود که در روز فتح مکّه به ظاهر مسلمان شد. برادر او (ابوالحکم) در جنگ اُحُد به دست امام علی (ع) کشته شد، لذا همواره کینه امام را در دل داشت. حال در حکومت عثمان نفوذ کرده و به پول و مقام رسیده بود و تا آنجا دل گرم شد که در برابر امام ایستاد و جسارت کرد. ((شرح ابن ابی الحدید ج8 ص201)).
  2. سایر ترجمه‌ها

    و من كلام له (علیه السلام) و قد وقعت مشاجرة بينه و بين عثمان، فقال المغيرة بن الأخنس لعثمان: أنا أكفيكَهُ، فقال علي (عليه السلام) للمغيرة:

    يَا ابْنَ اللَّعِينِ الْأَبْتَرِ وَ الشَّجَرَةِ الَّتِي لَا أَصْلَ لَهَا وَ لَا فَرْعَ، أَنْتَ تَكْفِينِي!؟ فَوَاللَّهِ مَا أَعَزَّ اللَّهُ مَنْ أَنْتَ نَاصِرُهُ وَ لَا قَامَ مَنْ أَنْتَ مُنْهِضُهُ؛ اخْرُجْ عَنَّا، أَبْعَدَ اللَّهُ نَوَاكَ، ثُمَّ ابْلُغْ جَهْدَكَ، فَلَا أَبْقَى اللَّهُ عَلَيْكَ إِنْ أَبْقَيْتَ.