و من كلام له (علیه السلام) في بعض أيام صفين و قد رأى الحسنَ ابنَه (علیه السلام) يتسرّع إلى الحرب:
امْلِكُوا عَنِّي هَذَا الْغُلَامَ، لَا يَهُدَّنِي؛ فَإِنَّنِي أَنْفَسُ بِهَذَيْنِ يَعْنِي الْحَسَنَ وَ الْحُسَيْنَ (علیهما السلام) عَلَى الْمَوْتِ لِئَلَّا يَنْقَطِعَ بِهِمَا نَسْلُ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه وآله).
[قال السيد الشريف قوله (علیه السلام): "املكوا عني هذا الغلام" من أعلى الكلام و أفصحه].
سخنى از آن حضرت (ع) در يكى از روزهاى جنگ صفين فرزندش حسن (ع) را ديد كه به جنگ مى شتابد و چنين فرمود:
نگه داريد و مانع شويد اين پسر را از جنگ تا با مرگ خود پشت مرا نشكند. نمى خواهم كه اين دو [يعنى حسن و حسين (ع)] به كام مرگ افتند و با مرگ آنها نسل رسول الله (ص) منقطع شود.
سيّد رضى می گوید: سخن امام كه مى گويد: «املكوا عنى هذا الغلام» از برترين سخنان و فصيح ترين آنهاست.
از سخنان آن حضرت است در يكى از روزهاى نبرد صفّين وقتى فرزند خود حسن را به سوى جنگ شتابان ديد:
اين جوان را به فرمان من از جنگ مانع شويد مبادا پشتم را بشكند، زيرا دريغم مى آيد كه با شهيد شدن اين دو جوان [يعنى حسن و حسين عليهما السلام] نسل رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله قطع شود.
[فرمايش حضرت: «املكوا عنّى هذا الغلام» در اوج فصاحت است].
و فرمود آن حضرت در يكى از روزهاى صفين، چون امام حسن (ع) را ديد كه آهنگ جنگ كرده است:
اين جوان را نگه داريد و به آمدن با منش مگذاريد -تا قصد جنگ نكند- و پشت مرا نشكند. دريغم آيد كه اين دو را مرگ در رسد و با كشته شدن آنان دودمان رسول خدا (ص) به سر رسد.
[و گفته او (ع) املكوا عنّى هذا الغلام، از برترين گفتار و فصيحترين سخنان است.]
از سخنان آن حضرت عليه السّلام است كه در يكى از روزهاى جنگ صفّين آنگاه كه فرزند خود امام حسن عليه السّلام را ديد به كارزار مى شتابد:
بعوض من اين جوان را مالك شويد نگاه داريد (از جنگيدن او جلوگيرى نمائيد) مبادا مرا درهم ريزد، زيرا من به مرگ اين دو جوان «يعنى حسن و حسين عليهما السّلام» بخل مى ورزم (راضى نيستم) تا با مرگ آنها ذريّه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله قطع نشود.
(سيّد رضى رحمه اللَّه فرمايد:) فرمايش آن حضرت عليه السّلام: "املكوا عنّى هذا الغلام" يعنى بعوض من اين جوان را مالك شويد، از برترين و فصيحترين سخن است.
اين جوان (امام حسن(عليه السلام)) را از طرف من بگيريد و نگاه داريد (تا به ميدان جنگ پا نگذارد) مبادا (مرگ او) مرا درهم بکوبد، زيرا من از مرگ اين دو ـ يعنى امام حسن و امام حسين ـ بسيار دريغ دارم تا نسل رسول خدا(صلى الله عليه وآله) با مرگ آنها قطع نشود.
