خطبه شماره 212

بار خدايا، هر بنده اى از بندگانت كه سخن ما را كه از روى عدل است، نه ستم و به مصلحت دين و دنياست، نه به خلاف مصلحت، بشنود و پس از شنيدن از آن سر برتابد و از ياريت بازايستد و در تقويت دين تو كاهلى كند، -اى بزرگترين شاهدان- تو را عليه او به شهادت مى گيريم و نيز همه موجوداتى را كه در زمين و آسمانت جاى داده اى به شهادت مى گيريم و تو از آن پس ما را از يارى او بى نياز فرماى و او را به گناهش بازخواست نماى.

از خطبه هاى آن حضرت است در تحريك ياران خود به جهاد با شاميان:

الهى هر يك از بندگانت كه گفتار ما را شنيد، گفتارى كه بر پايه عدل است نه ستم، و بر اساس اصلاح است نه فساد در دين و دنيا، اما پس از شنيدنش سر بر تافت، و اين سر بر تافتن جز روى گرداندن از يارى تو، و سستى در پشتيبانى از دين تو نيست، پس ما اى بزرگترين شاهدان در شهادت، تو را و جميع آنان را كه در آسمانها و زمينت ساكن كرده اى بر عليه او به شهادت مى طلبيم، و تو پس از او از يارى او بى نياز كننده، و او را به گناهانش كيفر دهنده اى.

بار خدايا هر بنده از بندگانت كه گفتار ما را شنيد، گفتارى كه از روى داد است نه ستم، و موجب اصلاح است، نه تباه كننده دين و دنيا-  هم-  و پس از شنيدن آن سرباز زد، و از يارى ات باز ايستاد، و در گراميداشت دينت درنگ كرد و آهستگى نشان داد، ما بر او گواه مى گيريم بزرگترين گواهان را، در دادن گواهى -حضرت رسالت پناهى- و نيز گواهى مى خواهيم بر او از همه آنان كه در زمين و آسمانهايت ساكن گردانيده اى، و از آن پس تو ما را از يارى او بى نياز كننده اى و او را به كيفر گناهانش گرفتار سازنده.

از خطبه هاى آن حضرت عليه السّلام است (در شكايت از اصحاب خود هنگاميكه در جنگ با اهل شام سستى نموده و به بهانه از انجام فرمان آن بزرگوار خوددارى كردند):

خداوندا! هر يک از بندگانت گفتار عادلانه و دور از ستم و اصلاح کننده و بى مفسده ما را در امر دين و دنيا بشنود و پس از شنيدن از يارى آيين تو و اعزاز دينت سرباز زند و کندى کند، ما تو را بر کار خلاف او به شهادت مى طلبيم. اى کسى که بزرگ ترين شاهدانى! همچنين همه آنها را که در زمين و آسمانهايت سکونت بخشيده اى، گواه بر ضدّ او مى آوريم; و با اين حال مى دانيم که ما را از يارى او بى نياز مى سازى و او را به گناهش خواهى گرفت (و کيفر خواهى داد).