خطبه شماره 231

خطبه اى از آن حضرت (ع) در ذوقار ادا فرمود. هنگامى كه به بصره مى رفت. آن را واقدى در كتاب الجمل آورده است:

آنچه را كه بدان مامور شده بود، بيان فرمود و پيامهاى پروردگارش را به مردم رسانيد. خداوند به وجود او گسيختگيها را به هم پيوست و شكافها را به هم آورد و ميان خويشاوندان پس از آنكه سينه هايشان از كينه انباشته بود و آتش دشمنى در دلهايشان زبانه مى كشيد، دوستى افكند.

از خطبه هاى آن حضرت است كه آن را در ذى قار به وقت حركت به بصره ايراد فرمود. اين خطبه را واقدى در كتاب جمل ذكر نموده:

آنچه را پيامبر به آن مأمور شده بود بيان كرد، و رسالات پروردگارش را ابلاغ نمود، خداوند هم به وسيله او از هم گسيختگى هاى اجتماعى را نظام داد، و پراكندگى را به هم پيوست، و بين خويشاوندان پس از دشمنى كينه افكن در سينه ها، و كينه هاى آتش زننده در دلها، الفت ايجاد نمود.

كه در ذوقار، هنگامى كه به بصره مى رفت خواند، واقدى آن را در كتاب جمل آورده است:

آنچه را بدو فرمودند آشكار گرداند، و پيامهاى پروردگارش را رساند. پس خدا بدو شكستها را بست، و گشادگيها را به هم پيوست. و خويشاوندان را كه دشمن بودند بدو، با هم مهربان ساخت از آن پس كه دشمنى سينه هاشان را مى سوخت و كينه هاى افروخته دلهاشان را مى گداخت.

از خطبه هاى آن حضرت عليه السّلام است (در مدح حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله) كه آنرا در ذى قار (موضعى نزديك بصره) هنگام رفتن ببصره فرموده، و واقدى آنرا در كتاب جمل نقل كرده است:

پيامبر آنچه را به آن مأمور بود آشکار ساخت و رسالتهاى پروردگارش را ابلاغ کرد، خداوند به وسيله او شکافهاى اختلاف را به هم پيوست و فاصله ها را از ميان برداشت و در ميان اجتماع خويشاوندان الفت برقرار ساخت بعد از آنکه آتش سوزان دشمنيها در سينه ها انباشته شده بود و شعله کينه از درون دلها زبانه مى کشيد.