و قال (علیه السلام) لما قُتل الخوارج، فقيل له يا أميرالمؤمنين هلك القوم بأجمعهم:
كَلَّا وَ اللَّهِ إِنَّهُمْ نُطَفٌ فِي أَصْلَابِ الرِّجَالِ وَ قَرَارَاتِ النِّسَاءِ، كُلَّمَا نَجَمَ مِنْهُمْ قَرْنٌ قُطِعَ حَتَّى يَكُونَ آخِرُهُمْ لُصُوصاً سَلَّابِينَ.
آن حضرت فرمود: هنگامى كه همه خوارج كشته شدند و او را گفتند، يا اميرالمؤمنين، همه آن قوم طعمه تيغ هلاكت گرديدند، فرمود:
به خدا سوگند، كه آنها نطفه هايى هستند در پشت مردان و زهدان زنان. هر زمان از ايشان كسى سر برآورد و سرش قطع شود تا كسى باقى نماند، جز مشتى دزد و راهزن.
گفتار آن حضرت است در وقتى كه خوارج به قتل رسيدند و به آن حضرت گفته شد همه آنان هلاك شدند:
به خدا قسم چنين نيست، اينان نطفه هايى هستند در صلب مردان، و رحم زنان، هرگاه از آنان شاخى سر زند بريده شود تا اينكه آخرين آنان دزدانى لخت كننده مردم شوند.
و آن حضرت فرمود [و چون خوارج كشته شدند، گفتند، اى امير مؤمنان همگى كشته شدند. فرمود:]
هرگز به خدا، كه نطفه هايند در پشتهاى مردان و زهدانهاى مادران. هرگاه مهمترى از آنان سر برآرد، از پايش در اندازند، چندان كه آخر كار مال مردم ربايند و دست به دزدى يازند.
چون خوارج نهروان كشته شدند به آن حضرت گفته شد: يا امير المؤمنين همه ايشان هلاك گشتند، فرمود:
(1) سوگند بخدا چنين نيست، ايشان نطفه هايى هستند در پشت مردها و رحم زنها (نه تن از آنها گريخته و در شهرها متفرّق شدند، از آنان فرزندانى بوجود خواهد آمد كه در روى زمين فتنه و فساد مى نمايند، و ليكن)
(2) هر زمان از آنها شاخى (سرى) پيدا گردد شكسته شود (بزودى كشته ميشود) تا اينكه آخرشان دزدها و راهزنان ميشوند (مانند اجدادشان، چنانكه نقل شده چون آن نه نفر در شهرها پراكنده گشتند هر كدام مذهبى اختيار و از آن ترويج كردند و در راهها دزدى مى نمودند).
نه; به خدا سوگند (اين گونه که شما مى پنداريد که خوارج ريشه کن شدند نيست) آنها نطفه هايى در پشت پدران و رحم مادران خواهند بود، هر زمان شاخى از آنها سر برآورد قطع مى شود و در آخر کار، آنان دزدان و راهزنان خواهند شد.
