وَ قَالَ (علیه السلام): لَا يُقِيمُ أَمْرَ اللَّهِ سُبْحَانَهُ إِلَّا مَنْ لَا يُصَانِعُ وَ لَا يُضَارِعُ وَ لَا يَتَّبِعُ الْمَطَامِعَ.
و فرمود (ع): فرمان خدا را بر پاى ندارد مگر آنكه، در اجراى حق مدارا نكند و در برابر باطل فروتنى ننمايد و از پى مطامع خود نرود.
و آن حضرت فرمود: فرمان حق را بر پا نمى دارد مگر كسى كه سازش ندارد، و در برابر ديگران زبونى نمى كند، و دنبال طمعها نمى رود.
[و فرمود:] فرمان خدا را بر پا ندارد جز كسى كه -در حق- مدارا نكند و خود را خوار نسازد و پى طمعها نتازد.
امام عليه السّلام (در باره اجرا كننده حكم) فرموده است:
حكم و فرمان خداوند سبحان را اجرا نمى كند مگر كسيكه (با آنكه مى خواهد حكم خدا را در باره اش اجرا نمايد) مداراة و همراهى نكند (يا از او رشوه نستاند) و (با او) فروتنى ننمايد، و در پى طمعها و آزها نرود.
امام(عليه السلام) فرمود: فرمان خدا را تنها كسى مى تواند اجرا كند كه نه سازش كار باشد (و اهل رشوه) و نه تسليم و ذليل (در مقابل ديگران) و نه پيروى از طمع ها كند.
