وَ قَالَ (علیه السلام): عَرَفْتُ اللَّهَ سُبْحَانَهُ بِفَسْخِ الْعَزَائِمِ، وَ حَلِّ الْعُقُودِ، وَ نَقْضِ الْهِمَم.
و فرمود (ع): خداى سبحان را به گسيختن عزيمتها و باز شدن گره اراده ها شناختم.
و آن حضرت فرمود: خدا را با به هم خوردن تصميم ها و گشوده شدن عزمها و شكستن آهنگها شناختم.
[و فرمود:] خدا را شناختم، از سست شدن عزيمتها، و گشوده شدن بسته ها.
امام عليه السّلام (در باره خداشناسى) فرموده است:
خداوند سبحان را شناختم به بهم خوردن اراده هائى كه شخص در آنها پايدار است، و به باز شدن گره ها (ى انديشه ها و كارها، پس بهم خوردن اراده ها دليل است كه آدمى را مالك و آفريننده اى است كه عنان اختيار او در چنگ خود دارد، و اينكه گاهى اراده شخص انجام ميشود براى آنست كه يك باره از تصميم گرفتن دست نكشد).
امام عليه السلام فرمود: خداوند را بهوسيله بَرهم خوردن تصميمها، فسخ پيمانها و نقض ارادهها شناختم.
