وَ قَالَ (علیه السلام): الْوَفَاءُ لِأَهْلِ الْغَدْرِ غَدْرٌ عِنْدَ اللَّهِ، وَ الْغَدْرُ بِأَهْلِ الْغَدْرِ وَفَاءٌ عِنْدَ اللَّهِ.
و فرمود (ع): وفادارى با بى وفايان، بى وفايى با خداست و بى وفايى با بى وفايان، وفادارى با خداست.
و آن حضرت فرمود: وفا با پيمان شكنان پيمان شكنى نزد خداست، و بى وفايى با پيمان شكنان وفاى نزد خداوند است.
[و فرمود:] وفا با بيوفايان، بيوفايى است با خدا، و بيوفايى با بيوفا وفا بود نزد خدا.
امام عليه السّلام (در باره بيوفايان به پيمان و دوستى) فرموده است:
وفا نمودن با بيوفايان بيوفائى با خدا است، و بيوفائى با بيوفايان وفاى با خدا است (چون هر كه به پيمان و دوستى خود وفا نكرد بدستور خدا رفتار ننموده است).
امام عليه السلام فرمود: وفادارى در برابر پيمانشكنان، پيمانشكنى در پيشگاه خداست وپيمانشكنى با آنان، وفادارى نزد خداوند است.
