وَ سُئِلَ (علیه السلام): كَيْفَ يُحَاسِبُ اللَّهُ الْخَلْقَ عَلَى كَثْرَتِهِمْ؟ فَقَالَ (علیه السلام) كَمَا يَرْزُقُهُمْ عَلَى كَثْرَتِهِمْ. فَقِيلَ كَيْفَ يُحَاسِبُهُمْ وَ لَا يَرَوْنَهُ؟ فَقَالَ (علیه السلام) كَمَا يَرْزُقُهُمْ وَ لَا يَرَوْنَهُ.
در پاسخ كسى كه از او پرسيد كه چگونه خداوند از مردم حساب مى كشد با وجود بسيارى آنها، فرمود: همان گونه كه آنان را با وجود بسيار بود نشان روزى مى دهد.
پرسيد: چگونه از آنها حساب مى كشد، در حالى كه مردم نمى بينندش؟ فرمود: همان گونه كه روزيشان مى دهد و حال آنكه نمى بينندش.
از آن حضرت سؤال شد: خداوند چگونه حساب مردم را با اين همه جمعيت مى رسد؟ فرمود: همان گونه كه با اين جمعيت رزقشان مى دهد.
پرسيدند: در حالى كه خدا را نمى بينند چگونه به حساب آنها مى رسد؟ فرمود: همان گونه كه آنان را روزى مى دهد در حالى كه او را نمى بينند.
[و از او پرسيدند: خدا چگونه حساب مردم را مى رسد با بسيار بودن آنان؟ فرمود:] چنان كه روزى شان مى دهد با فراوان بودنشان.
[پرسيدند: چگونه حسابشان را مى رسد و او را نمى بينند؟ فرمود:] چنان كه روزى شان مى دهد و او را نمى بينند.
از امام عليه السّلام پرسيدند: چگونه خدا (در روز رستخيز) از مخلوق با بسيارى ايشان حساب و باز پرسى مى نمايد؟ آن حضرت (در باره توانائى خدا بهمه چيز) فرمود:
1- همانطورى كه آنها را با بسياريشان روزى مى دهد، پرسيدند چگونه از آنان باز پرسى ميكند و آنها او را نمى بينند؟ فرمود:
2- همانطور كه ايشان را روزى مى دهد و او را نمى بينند (پس جاى شگفت نيست، زيرا همانطور كه تو مى بينى كه خدا همه بندگانش را روزى مى دهد بدون آنكه او را ببينند همانطور توانا است كه از آنها باز پرسى نمايد).
از امام عليه السلام پرسيدند: خداوند چگونه حساب همه خلق را با آن فزونى كه دارند مى رسد؟ امام عليه السلام فرمود: همانگونه كه آنها را با آن فزونى كه دارند روزى مى دهد. (بار ديگر) پرسيدند: چگونه به حساب آنها رسيدگى مى كند در حالى كه او را نمى بينند؟ فرمود: همانگونه كه به همه آنها روزى مى دهد در حالى كه او را نمى بينند.
