وَ قَالَ (علیه السلام): كَفَى بِالْأَجَلِ حَارِساً.
و فرمود (ع): مدت مقرر عمر، نگهبانى را كافى است.
و آن حضرت فرمود: اجل حتمى براى نگهدارى انسان بس است.
[و فرمود:] براى پاسبانى بس بود مدت زندگانى.
امام عليه السّلام (در باره بسر رسيدن عمر) فرموده است:
براى نگاه دارى (شخص از هر پيشامدى) اجل (مدّت بسر رسيدن عمر) بس است (چون هيچكس پيش از رسيدن اجل نمى ميرد پس بآن ماند كه اجل او را نگاه دار است).
امام عليه السلام فرمود: اجل و سرنوشت قطعى، براى حفظ انسان كافى است. (تا عمر به پايان نرسد هيچ حادثه اى نمى تواند انسان را از پاى درآورد).