دستورالعملی برای خوشنویسی

به كاتب خود، عبيد الله بن ابى رافع، فرمود: در دواتت ليقه بگذار و ميدان تراش قلمت را وسعت بده و ميان سطرها فاصله بينداز و حروف را به هم نزديك نويس اينها براى زيبايى خط شايسته است.

آن حضرت به دفتردارش عبيد اللّه بن ابى رافع فرمود: دواتت را ليقه بگذار، زبانه قلمت را دراز كن، ميان سطرها را گشاد گير، و حروف را نزديك هم قرار ده، كه اين روش به زيبايى خط شايسته تر است.

[و به نويسنده خود عبيد اللّه بن ابى رافع فرمود:] دواتت را ليقه بينداز و از جاى تراش تا نوك خامه ات را دراز ساز، و ميان سطرها را گشاده دار و حرفها را نزديك هم آر كه چنين كار زيبايى خط را سزاوار است.

امام عليه السّلام بكاتب خود عبيد اللّه ابن ابى رافع (از خواصّ اصحاب و نيكان شيعيان و پيروان حضرت، در باره زيبايى خطّ) فرموده است:

(رنگ) دواتت را (از گرد و غبار و چركى) اصلاح كن، و زبانه قلمت را دراز گردان (تا مركّب در آن روان و درست روى كاغذ آيد) و بين سطرها را گشاد گير، و حرفها را نزديك هم بنويس كه اين روش زيبايى خطّ را بسيار شايسته و سزاوار مى باشد.

امام عليه السلام به كاتب خود، عبيدالله بن أبى رافع فرمود: مركّب دوات خود را با گذاشتن ليقه در آن تنظيم كن و شكاف نوك قلمت را طولانى نما وميان سطرها فاصله بينداز و فاصله بين حروف را كم كن كه اين به جلوه وزيبايى خط مى افزايد.