وَ قَالَ (علیه السلام): أَنَا يَعْسُوبُ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمَالُ يَعْسُوبُ الْفُجَّارِ.
[قال الرضي: و معنى ذلك أن المؤمنين يتبعونني و الفجار يتبعون المال كما تتبع النحل يعسوبها و هو رئيسها].
و فرمود (ع): من پيشواى مؤمنان هستم و ثروت پيشواى تباهكاران.
سید رضی گوید: مراد اين است كه مؤمنان پيروان من هستند و تباهكاران از پى ثروت مى روند، همان گونه كه زنبوران از پى ملكه (يعسوب) خود روند و او رئيس آنهاست.
و آن حضرت فرمود: من پيشواى مؤمنينم، و ثروت پيشواى بدكاران.
يعنى اهل ايمان مرا پيروى مى كنند، و بدكاران دنبال ثروتند، چنانكه زنبوان از يعسوبشان كه پيشواى آنهاست پيروى مى نمايند.
[و فرمود] من پيشواى مؤمنانم و مال پيشواى تبهكاران.
[و معنى آن اين است كه مؤمنان پيرو منند، و تبهكاران پيرو مال چنانكه زنبوران عسل مهتر خود را به دنبال ].
امام عليه السّلام (در باره منزلت خود) فرموده است:
من رئيس و پيشواى مؤمنين هستم، و دارائى پيشواى بزهكاران است.
(سيّد رضىّ «رحمه اللّه» فرمايد:) معنى اين فرمايش آنست كه مؤمنين از من پيروى ميكنند و بدكاران از دارائى چنانكه زنبور عسل از يعسوب خود كه رئيس و پيشواشان است پيروى مى نمايد.
امام عليه السلام فرمود: من، يعسوب (و پيشواى) مؤمنانم، ومال و ثروت، يعسوب (و پيشواى) بدكاران است.
مرحوم سيّد رضى در ذيل اين گفتار حكيمانه مى گويد: معنى اين سخن آن است كه مؤمنان از من پيروى مى كنند و بدكاران از مال، همانگونه كه زنبوران عسل از يعسوب و رئيس خود پيروى مى كنند.
