بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ وَالْعَادِيَاتِ ضَبْحًا ﴿1﴾
قسم به اسبانی که (سواران اسلام در جهاد با کفار تاختند تا جایی که) نفسشان به شماره افتاد. ﴿1﴾
فَالْمُورِيَاتِ قَدْحًا ﴿2﴾
و در تاختن از سم خود بر سنگ آتش افروختند. ﴿2﴾
فَالْمُغِيرَاتِ صُبْحًا ﴿3﴾
و (بر دشمن شبیخون زدند تا) صبحگاه (آنها را) به غارت گرفتند. ﴿3﴾
فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعًا ﴿4﴾
و گرد و غبار از دیار کفار بر انگیختند. ﴿4﴾
فَوَسَطْنَ بِهِ جَمْعًا ﴿5﴾
و سپاه دشمن را همه در میان گرفتند. ﴿5﴾
إِنَّ الْإِنْسَانَ لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ ﴿6﴾
(قسم به اسبان این مجاهدان دین خدا) که انسان نسبت به پروردگارش کافر نعمت و ناسپاس است. ﴿6﴾
وَإِنَّهُ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٌ ﴿7﴾
و (خدا و یا) خود او بر این ناسپاسی محققا گواه است. ﴿7﴾
وَإِنَّهُ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَدِيدٌ ﴿8﴾
و هم او بر حب مال دنیا سخت فریفته و بخیل است. ﴿8﴾
۞ أَفَلَا يَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِي الْقُبُورِ ﴿9﴾
آیا آدمی نمیداند که روزی آنچه (از مردگان) در دل قبرهاست همه بیرون ریخته میشود؟ ﴿9﴾
وَحُصِّلَ مَا فِي الصُّدُورِ ﴿10﴾
و آنچه در دلها پنهان است همه را پدیدار سازند؟ ﴿10﴾
إِنَّ رَبَّهُمْ بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَخَبِيرٌ ﴿11﴾
محققا آن روز پروردگارشان (نیک و بد کردار) آنها کاملا آگاه است. ﴿11﴾